خداوند به واسطه عقلی، که به انسان ارزانی داشته است او را بر تمام مخلوقات برتری داده است.
آدمی که بهترین مخلوقات است اگر قدر و جایگاه خود رابشناسد تمام تلاشش را در جهت کسب رضایت الهی انجام می دهد.
یکی از مواردی که باعث کسب رضایت الهی در این دنیا و آخرت خواهد شد خدمت صادقانه به مردم است.

انسان؛ اشرف مخلوقات
بشر، اشرف مخلوقات است، و زمانی که خداوند متعال انسان را خلق می‌کند در قرآن کریم می‌فرماید: « فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ؛ [۱]  تبریک به خدای متعال بخاطر بوجود آوردن بهترین مخلوقات.» از این رو، همه موجودات روی زمین قابلیت آن را درند که توسط انسان به خدمت گرفته شوند چنان که قرآن کریم می فرماید:«هُوَ الَّذِى خَلَقَ لَکُم مَّا فِى الاْرضِ جَمِیعـًا؛ [۲] او خدایى است که همه آنچه از نعمت ها که در زمین وجود دارد، را براى شما آفرید.» اما سوال این است، حال که تمامی نعمت‌ها برای استفاده انسان خلق شده‌اند آیا سزاوار است که انسان وقت و عمر خود را به غفلت بگذراند؟ آیا هدف رسیدن به همین لذت‍های زودگذر دنیا است یا انسان باید به دنبال چیزهایی غیر از لذت‌های زودگذر دنیا باشد؟
ابر و باد و مه و خورشید و فلک درکارند             تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری
همه از بحر تو سرگشته و فرمانبردار                  شرط انصاف نباشد که تو فرمان نبری

بهای انسان، بهشت جاویدان
انسانی که گل سرسبد مخلوقات خداوند است اگر ارزش و اندازه خود را بداند و هدف خود را بشناسد می‌تواند به جایگاهی برسد که دنیا در مقابل او زانو بزند. در حدیثی زیبا امام سجاد علیه السلام می‌فرمایند: «مَن كَرُمَت عَلَيه نَفسُهُ هانَت عَلَيهِ الدُّنيا؛ [۳] هر كس براى خودش ارزش قائل باشد، دنيا نزد او خوار مى‌شود.» کسی که جایگاه خودش را بداند و براى خودش ارزش قائل باشد، دنيا نزد او خوار مى‌شود، و کسی که دنیا و لذت‌های زودگذر آن در نزد او خوار شود به دنبال لذت‌های آخرت خواهد رفت.
انسان اگر قدر و ارزش خود را بداند خودش را به بهای خوشی‌های دنیا نمی‌فروشد بلکه بهای انسان بهشت و لذت‌های جاودان آن است. چنان که امام علی علیه السلام  می فرماید: «لَیْسَ لِأَنْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إِلَّا الْجَنَّةَ فَلَا تَبِیعُوهَا إِلَّا بِهَا؛ [۴] نرخ تو بهشت است به کمتر از بهشت خودت را نفروش.» یکی از مواردی که باعث رسیدن به لذت‌ها و مقامات اخروی و بهشت جاویدان می‌شود خدمت به مردم است.

خادمان مردم؛ مقربان درگاه الهی
خدمت به خلق خدا، در فرهنگ  قرآن و اهل بیت علیهم السلام، ارزش و ثواب فراوانی دارد. در قرآن کریم آمده است؛«إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ» [۵] خداوند متعال کسانی که کار خیر و نیک انجام می‌دهند را دوست مى‌دارد و چقدر خوب است که انسان محبوب خدا باشد. پس با خدمت و کمک  به همدیگر می‌توان به رضایت الهی و لذت‌های جاودان آخرت رسید.
در دین اسلام برای عباداتی مثل طواف خانه خدا ثواب‌های فروانی در نظر گرفته شده، مثل اینکه یک طواف خانه خدا معادل شش هزار حسنه، آمرزش شش هزار گناه، اعطای شش هزار درجه و برآورده شدن شش هزار حاجت است. این در حالی است که امام صادق علیه السلام پس از بیان این ثواب‌ها می فرمایند: « قَضَاءُ حَاجَةِ الْمُۆْمِنِ أَفْضَلُ مِنْ طَوَافٍ وَ طَوَافٍ حَتَّى عَدَّ عَشْراً؛ [۶] گره‌گشایی از کار یک مۆمن، ده برابر این طواف فضیلت دارد!»

خادمان دین؛ آبرومندان آخرت
از آن‌جا که عمل به فرامین دینی باعث سعادت در دنیا و آخرت است بنابراین عالمان دینی به عنوان مرزبان‌ها و مدافعان حریم دین بزرگترین خدمت را به مردم انجام داده و در آخرت از جایگاه ویژه‌ای برخوردار خواهند بود. چنان‌که امام حسن عسکری علیه السلام می‌فرمایند: «یَأتی عُلَماءُ شیعَتِنَاالْقَوّامُونَ لِضُعَفاءِ مُحِبّینا وَ أهْلِ وِلایَتِنا یَوْمَ الْقِیامَهِ، وَالاْنْوارُ تَسْطَعُ مِنْ تیجانِهِمْ عَلی رَأسِ کُلِّ واحِد مِنْهُمْ تاجُ بَهاء، قَدِ انْبَثَّتْ تِلْکَ الاْنْوارُ فی عَرَصاتِ الْقِیامَهِ؛ [۷] آن دسته از علماء و دانشمندان شیعیان ما که در هدایت و رفع مشکلات دوستان و علاقه‌مندان ما، تلاش کرده اند، روز قیامت در حالتی وارد صحرای محشر می‌شوند که تاج کرامت بر سر نهاده و نور وی، همه جا را روشنائی می‌بخشد و تمام أهل محشر از آن نور بهره‌مند خواهند شد.» البته باید توجه داشت که میزان فایده عالمان دینی در مسیر هدایت مردم متناسب با مراجعه و پیروی مردم از آن‌ها خواهد بود.

خدمت به جامعه ؛ بالاترین خصلت انسانی
خدمت به مردم و مسلمانان از چنان جایگاهی برخوردار است که در برخی روایات در کنار ایمان به خدا از بالاترین خصلت‌ها شمرده شده است چنان که امام حسن عسکری علیه السلام می‌فرمایند: «خَصْلَتانِ لَیْسَ فَوْقَهُما شَیءٌ: الاْیمانُ بِاللهِ، وَنَفْعُ الاْخْوانِ؛ [۸] دو خصلت و حالتی که والاتر از آن دو چیز نمی‌باشد عبارتند از: ایمان و اعتقاد به خداوند، نفع رساندن به برادران دینی.» پس خدمت به خلق همچون ایمان به خدا باعث صعود انسان به مقامات معنوی و جلب رضایت خداوند متعال می‌شود و البته از سوی دیگر کسی که حق و حقوق دیگران را پایمال کند و به وظیفه خود در قبال مردم جامعه عمل نکند، عقاب الهی متوجه او خواهد بود. پس در این بین وای به حال مسئولانی که فرصت خدمت به مردم به آنها داده شده ولی قدر خود را ندانسته و به جای خدمت صادقانه، کم کاری کنند زیرا نه تنها باید جوابگوی فرصت‌های از دست رفته‌شان باشند، بلکه در مورد تضییع حق و حقوق دیگران هم مورد سؤال و بازخواست قرار خواهند گرفت!

پی نوشت:
[۱] سوره مومنون، آیه ۱۴٫
[۲] سوره بقره، آیه ۲۹٫
[۳] تحف العقول، ابن شعبه حرانی، ص ۲۷۸٫
[۴] نهج البلاغه، حکمت ۴۵۶٫
[۵] سوره بقره، آیه ۱۹۵
[۶] الکافی، ج ۲، ص ۱۹۴.
[۷] تفسیر الإمام العسکری علیه السلام ، ص. ۳۴۵، ح. ۲۲۶.
[۸] تحف العقول، ص. ۴۸۹.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

فهرست